قفس بی مرز

چند وقتی‌ست در مورد" اصل تحقیق‌پذیری" مطالعه می‌کنم.به طور  ساده و خلاصه معنیش این می‌شود: شما تنها می‌توانید به درستی چیزهایی یقین داشته باشید که به صورت تجربی قابل اثبات باشند.پوزیتویست‌ها همه‌ی گزاره‌هایی که این شرط درش صدق نکند رو بی‌پایه و اساس می‌دانند و خب به تعبیر من کلن متافیزیک،روانکاوی،اخلاق و امثال آن از این‌جا شروع می‌شوند جایی که دامنه‌ی نه چندان وسیع علم تمام می‌شود.بگذریم.مقدمه‌ای بود برای اینکه از پاراگراف پایین لذت ببرید،البته ممکن است منقص عیش فیلم‌های پر از روح و فرشته ماه مبارک باشد که شرمنده‌ام :ی

اینایی که لهجه دارند بعد برای قایم کردنش یا بچه تهرون به نظر اومدن،کتابی باهات حرف می‌زنند.

دیدید توی جاده‌ها یک قسمت‌هایی بوی تعفن شدیدش رو.همون چند ثانیه‌ای که با سرعت از کنارش رد می‌شی هم چهره‌ت درهمه٬نفستو حبس می‌کنی٬شیشه رو می‌کشی بالا.همیشه برام سوال بود آدم‌های این مناطق بویی بعضن مسکونی چه طوریند...قدم می‌زنند٬می‌خندند٬غذا می‌خورند؟

حالا خودمو می‌بینم توی چنین فضایی٬به وسعت کشورم٬دارم درس می‌خونم٬وبلاگ می‌نویسم٬عاشق می‌شم.نمی‌دونم اسمش چیه.انعطاف؟قدرت انطباق؟سبکی بار هستی؟